بهانه جور كرديم تا شرمن دست خالي نباشد!
بهانه جور كرديم تا شرمن دست خالي نباشد!
يک سايت نزديک به دولت ادعا کرد توزيع نابسامان سبد کالاو ايجاد نارضايتي و
ازدحام، کاري عامدانه بوده تا به آمريکا نشان دهد تحريم ها اثر گذاشته
است!
دو تن از گردانندگان سايت خبر آن لاين- حسين انتظامي و عليرضا
معزي- هم اکنون به عنوان معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد و معاون ارتباطات دفتر
رئيس جمهور مشغول به کار هستند. خبر آنلاين در مطلبي با عنوان «جايزه
بهترين کارگرداني براي حسن روحاني، در حاشيه چگونگي توزيع کالاهاي اساسي»
نوشت: در راستاي توزيع سبد کالاهاي اساسي به اقشار گوناگون مردم، حرف و
حديث هاي بسياري گفته شد. چه از سوي رسانه هاي رسمي و چه در فضاي مجازي.
جالب آن که بسياري از دوستان حامي روحاني نيز به انتقاد شديداللحن از وي
پرداختند.
اين تحليل مي افزايد: روحاني تقريباً نه يک رئيس جمهور
فرهنگي است و نه دغدغه بسياري از مسائل ديگر را دارد. او رئيس جمهوري
ديپلمات است که بايد اجازه داد مهمترين دغدغه دولت خود را به انجام برساند.
توزيع سبد کالاهاي اساسي به مردم- با شيوه اي که انجام شد- نه يک اتفاق
بود و نه عملي که تبعات آن براي روحاني و مردانش غيرقابل پيش بيني باشد. او
دقيقاً همين اتفاق- ازدحام، دعوا و مرافعه و احياناً له شدن در زير دست و
پا- را پيش بيني مي کرد و اصلاً آن را براي پيشبرد استراتژي خارجي خود لازم
داشت.[!!] به عبارت ديگر روحاني به يک نمايش داخلي براي ارائه در جشنواره
هاي سياسي خارجي نيازمند بود. نگاه کنيم به اظهارات اخير وندي شرمن که گفته
است، «شما در اخبار ديديد که ايران اخيراً به طور قابل مشاهده اي غذا بين
مردم فقير جامعه اش توزيع کرده تا نشان دهد کاهش هدفمند و محدود تحريم ها
تاثير مستقيم بر مردم اين کشور داشته است. همان طور که روحاني قول داده
بود، اين پول قرار است در جهات ديگري مصرف نشود.» به هر حال اين دقيقاً
همان نتيجه اي بوده که روحاني از توزيع سبد کالادر ميان مردم داشته است،
اين که تحريم ها بر روي مردم ايران تاثير مستقيم و انکارناپذير داشته. اين
که اوضاع اقتصادي مردم ايران نه تنها روبه راه نيست بلکه حاضرند براي چند
عدد مرغ و چند کيلو برنج با يکديگر درگير شوند و اين که از اين به بعد و با
گشايش هر چه بيشتر در مذاکرات هسته اي تمرکز نظام بر معيشت مردم خواهد
بود.[!!]
اين نوشته ماليخوليايي اضافه مي کند: پيام روحاني از خلال
پرفورمنسي که کارگرداني و اجرا کرد، پيامي کاملاً شفاف بود که راه را براي
مذاکرات مثبت بعدي، بيش از پيش مي گشايد. بيراه نيست که کميته روابط عمومي
آمريکا و اسرائيل (آيپک) نيز در چند روز گذشته به جمع مخالفان تحريم پيوست و
استراتژي خود را تغيير داد. آنچه مسلم است در تيزهوشي و درايت روحاني و
مردانش شکي نيست. درست است که روش توزيع کالاهاي اساسي چندان مناسب نبود؛
اما اگر با اين نمايش بتوان جايزه اول بهترين اثر را در فستيوال سياست
جهاني به خود اختصاص داد، به تحقير چند روزه اي که بازيگران آن شدند مي
ارزيد! [!!]
به نظر مي رسد دولت تا حامياني اين چنين با درک و فهم دارد، ديگر نيازي به دشمن نداشته باشد.